Al vanaf de prehistorie was Izegem - en vnl. maar niet uitsluitend de deelgemeente Emelgem - bewoond (net zoals andere gemeenten in de Mandelvallei). Vooral in Emelgem werden belangrijke archeologische opgravingen gedaan, op het einde van de 19de eeuw, in 1910, 1937 en 1954.
Het ging o.a. om 80 graven - zowel inhumatiegraven als brandrestgraven -, afvalkuilen, talrijke silexstukken en aardewerk (meer dan 2000 potscherven).

Alle vindplaatsen waren gelegen op een lichtverheven, zanderig gebied, grenzend aan de brede en waterrijke Mandelmeersen. Er werden vondsten gedaan uit het neoliticum, de ijzertijd, de Gallo-Romeinse periode en de Merovingische periode, zodat kon worden afgeleid dat Emelgem van de steentijd tot heden continu werd bewoond.