Politiek - De tweede wereldoorlog

Cartoon politiekMet de echte krijgsverrichtingen van de Tweede Wereldoorlog maakte Izegem kennis op 25 mei 1940, toen een Duits vliegtuig een reeks bommen gooide die o.a. het Vlaams Huis in de Marktstraat totaal verwoestte en enkele militairen en twee Izegemse burgers doodde.

Bombardement van de MarkstraatDe Duitsers botsten op 26 mei op felle tegenstand van het 16e Linieregiment in Kachtem en het 8e Linieregiment in Emelgem.
In Emelgem sneuvelden 25 Belgische militairen en in Kachtem een tiental.

Oorlogsburgemeester Paul DepoorterIn 1941 werd de VNV'er Paul Depoorter oorlogsburgemeester. Op 1 september 1942 fusioneerde Emelgem met Izegem, maar daar kwam na de oorlog een einde aan.

 

 

 Inleiding
De Prehistorie
De feodaliteit
De Franse en Hollandse Periode
Economisch, sociaal en demografisch
Godsdienstig
Politiek
19de en begin 20ste eeuw
De eerste wereldoorlog
De politieke groeperingen
De tweede wereldoorlog
Schepencolleges
De burgemeesters sinds 1830
In Izegem fungeerden weerstandgroepen als de PA (Partisanenarmee) of de Blauwe Brigade die meer communistisch geörienteerd was en het OF (Onafhankelijkheidsfront) of de Witte Brigade die aanleunde bij het Geheim leger en eerder katholiek was.

 

De vier Izegemse leiders van de PA werden eind 1943 of begin 1944 door de Duitsers terechtgesteld. Nadat een ledenlijst van het OF in Duitse handen was gevallen, werden in januari 1944 38 van de 45 gekende leden aangehouden; slechts twee van hen overleefden het.

Op vrijdag 8 september 1944 werd Izegem bevrijd door Britse soldaten van het 53e Reconnaissance Regiment B.L.A. Helaas viel er op 15 november 1944 een uit koers geraakte vliegende bom op de wijk Bosmolens die vijf mensenlevens kostte.

Herdenkingsprent Izegemse gesneuvelde soldatenDe Tweede Wereldoorlog betekende voor (klein-)Izegem de dood van 12 soldaten, 19 burgers, 15 weggevoerde arbeiders en 46 politieke gevangenen.

De volkswoede tegen - al dan niet vermeende - collaborateurs verliep in twee fasen : onmiddellijk bij de bevrijding (september 1944) en op het einde van de oorlog (mei 1945), toen veel fel vermagerde krijgsgevangenen terugkeerden.
Na de oorlog:

  • 180 Izegemnaren kregen gevangenisstraffen wegens collaboratie
  • 72 anderen werden minstens voor 20 jaar uit hun burgerrechten ontzet, zonder gevangenisstraf
  • 76 mannen en 15 vrouwen verloren hun stemrecht als gevolg van de epuratie.

Heel wat van die straffen werden later verminderd; geen van de vier doodstraffen werd uitgevoerd.
Door de repressie was er van Vlaamse beweging niet veel meer te merken in Izegem. De enigen die op 11 juli 1945 nog de leeuwenvlag durfden uithangen waren de paters kapucijnen. Vanaf 1948 werd 11 juli ook door de katholieke partij meegevierd. De eerste Izegemnaar die in 1949 (bij nationale verkiezingen) op de lijst van de Vlaamse Concentratie, de voorloper van de Volksunie, stond, was Gaspard Martin. Bij de gemeenteraadsverkieizngen van 1952 en 1958 kandideerde hij op de lijst Gemeentebelangen.

Concept, design & development: © 2002, TaleS